Onder 2.16 Gerechtshof Den Haag 29 maart 2016

6. Ad a): De rechtbank heeft in r.o. 4.3 overwogen dat [appellant] niet hard heeft gemaakt dat [geïntimeerde sub 2] in 2006 bij de advisering van [appellant] over de aandeelhoudersovereenkomst voor Carzan een beroepsfout heeft gemaakt. De omstandigheid dat [appellant] geen doorslaggevende zeggenschap verkreeg over Carzan is hiervoor, aldus de rechtbank, onvoldoende, zolang niet vast komt te staan dat een dergelijke doorslaggevende zeggenschap wel kon worden verkregen, maar niet is gerealiseerd als uitvloeisel van door [geïntimeerde sub 2] gegeven adviezen. De rechtbank overweegt dat [appellant] onvoldoende concrete feiten en omstandigheden heeft aangevoerd om dit te kunnen vaststellen. Het hof sluit zich bij dit oordeel aan en voegt hieraan toe dat [X] reeds in 2003 met het echtpaar [M] een joint venture onder de naam Carzan was aangegaan, waarbij [X] financiële middelen inbracht en [M] verantwoordelijk was voor de kweek. [appellant] stelt zelf dat sprake was van een 50/50-samenwerking. Onder deze omstandigheden valt niet in te zien dat, ook al zou [geïntimeerde sub 2] een dergelijk advies hebben gegeven, [appellant] in een positie was om aanspraak te maken op meer dan 50% van de gewone aandelen en dus op ‘doorslaggevende zeggenschap’. Daarom kan dit deel van grief 2 niet slagen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/63db34aaf95a8e7d9089aecb398d07bff05712ad472738bbf46dc77dc43b1f3a | shasum -a 256