Onder 4.3. Gerechtshof Den Haag 19 januari 2016

Het beroep van [appellante] op het non-discriminatiebeginsel, het vertrouwensbeginsel en de redelijkheid en billijkheid, vertaalt het hof aldus dat [appellante] daarmee betoogt dat het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is dat de VvE alleen jegens haar en pas na langere tijd handhavend optreedt (artikel 6:248 lid 2 BW). Het hof verwerpt dit betoog. De VvE heeft er belang bij dat appartementseigenaars zich houden aan de bepalingen van het splitsingsreglement. Dat de VvE [appellante] eerst nu aanspreekt op haar gebruik van het appartement in strijd met het splitsingsreglement, kan de VvE niet worden tegengeworpen. Vast staat dat in 2011 een nieuwe beheerder is aangesteld, die volgens eigen zeggen vanaf het moment van haar aantreden “orde op zaken” heeft willen stellen. Naar het oordeel van het hof kan het de beheerder niet worden verweten dat zij pas actie heeft ondernomen toen zij door de brief van [X] van 11 mei 2013 op de hoogte werd gebracht van de feitelijke ondersplitsing van het appartement van [appellante] en het in gebruik geven van het appartement aan verschillende huurders. De stelling van [appellante] dat het besluit enkel jegens haar is genomen faalt, omdat zulks niet volgt uit de tekst van de notulen. Concluderend is het hof van oordeel dat [appellante] onvoldoende feiten en omstandigheden heeft gesteld waaruit volgt dat de redelijkheid en billijkheid zich tegen het met artikel 17 van het splitsingsreglement in het leven geroepen rechtsgevolg verzet. Het feit dat haar appartement beduidend groter is dan de andere appartementen in het complex is daartoe in elk geval niet voldoende.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6ba644c52fad3fa72b7f698547fe91656cba0d20e6ddfe8cbfb9fc9e11274252 | shasum -a 256