Onder 1.11 Gerechtshof Den Haag 6 april 2016

15. De rechter die in kort geding moet beslissen op een vordering tot het geven van een voorlopige voorziening nadat de bodemrechter reeds een vonnis in de hoofdzaak heeft gewezen, dient in beginsel zijn vonnis af te stemmen op het oordeel van de bodemrechter, ongeacht of dit oordeel is gegeven in een tussenvonnis of in een eindvonnis, in de overwegingen of in het dictum van het vonnis, en ongeacht of het vonnis in kracht van gewijsde is gegaan. Onder omstandigheden kan er plaats zijn voor het aanvaarden van een uitzondering op dit beginsel, hetgeen het geval zal kunnen zijn indien het vonnis van de bodemrechter klaarblijkelijk op een misslag berust en de zaak dermate spoedeisend is dat de beslissing op een tegen dat vonnis aangewend rechtsmiddel niet kan worden afgewacht, alsook indien sprake is van een zodanige wijziging van omstandigheden dat moet worden aangenomen dat de bodemrechter ingeval hij daarvan op de hoogte zou zijn geweest, tot een andere beslissing zou zijn gekomen (vergelijk HR 7 januari 2011, ECLI:NL:HR:2011: BP0015 en HR 24 april 2015, ECLI:NL:HR:2015:1128). Nu niet gesteld of gebleken is dat zich in casu een van deze uitzonderingen voordoet, dient het hof zijn oordeel in dit kort geding af te stemmen op de oordelen van de bodemrechter. Dat de advocaat van Recom zich voor de comparitie van partijen (dus kennelijk na dagvaarding en conclusie van antwoord/eis in reconventie) in de bodemzaak onttrokken heeft en Recom vervolgens geen verweer heeft gevoerd en haar vorderingen niet nader heeft onderbouwd, kan daar niet aan af doen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b3dd36ff3378888206451795281f0d05ac9a94e15e2ca2e0a1b7da0d7cffa650 | shasum -a 256