Onder 5.10 Gerechtshof Den Haag 18 januari 2017

Het hof overweegt als volgt. Anders dan de rechtbank is het hof van oordeel dat binnen [naam onderneming] niet de benodigde liquide middelen kunnen worden vrijgemaakt of van elders kunnen worden verkregen zonder de continuïteit van de bedrijfsvoering van de vennootschap in gevaar te brengen. Het hof neemt daarbij in aanmerking dat uit de jaarrekeningen van [naam onderneming] over 2014 en 2015 – in tegenstelling tot eerdere jaren waarin sprake was van een aanzienlijk hoger (positief) bedrijfsresultaat – is gebleken dat de vennootschap in 2014 en 2015 een negatief bedrijfsresultaat van respectievelijk - € 40.455,- en - € 35.511,- heeft gehad, hetgeen noopte tot een aanpassing van het inkomen van de man uit de vennootschap. Daarnaast dient rekening te worden gehouden met het feit dat de man in zowel 1996 als 2012 een ontslagvergoeding heeft ontvangen. Deze ontslagvergoedingen van respectievelijk fl. 140.000,- en € 169.521,- heeft de man in zijn vennootschap gestort en gereserveerd ter dekking van zijn toekomstige periodieke stamrechtuitkeringen vanuit zijn vennootschap. Nu het hof is gebleken dat per 31 december 2015 sprake is van een dekkingstekort op de stamrechtvoorziening van € 31.299,- (zie productie 5 bij het hoger beroepschrift) en de omzet die wordt behaald met de werkzaamheden die de man voor de onderneming verricht de bedrijfskosten die daarmee zijn gemoeid niet overstijgt, kan de man op basis van artikel 2:216 BW geen extra gelden in de vorm van salaris of dividend meer aan [naam onderneming] onttrekken. De vennootschap moet immers kunnen blijven voldoen aan haar stamrechtverplichtingen. Het onttrekken van gelden aan de vennootschap zal vergaande fiscale consequenties hebben (zoals een belastingheffing van 52% en 20% revisierente). De stelling van de vrouw dat het dekkingstekort op de stamrechtvoorziening niet voor haar rekening kan komen, omdat het een financiële keuze van de man is geweest om een bedrag van zijn ondernemingsvermogen te besteden aan de aankoop van een woning, wordt door het hof gepasseerd. De door de vennootschap aan de man verstrekte hypothecaire geldlening betreft een geldlening die onder zakelijke voorwaarden is verstrekt, die de man op het moment van het aangaan ervan – ook rekening houdend met zijn uit de partneralimentatie voortvloeiende verplichtingen – kon dragen. De vennootschap heeft uit dien hoofde dus een vordering op de man, zodat geen sprake is van een keuze die ten laste van de vrouw wordt gebracht. Ook acht het hof de door de man opgevoerde woonlasten niet te hoog.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cd10caac37aeb9539b477de7f9cedd048b310d4d62531f7b856d9a1d41951f1e | shasum -a 256