Onder 7.4. Gerechtshof Den Haag 25 april 2017

Nu de bezwaren ten onrechte niet-ontvankelijk zijn verklaard, welke niet-ontvankelijkverklaringen door de Rechtbank zijn bevestigd, dienen de uitspraken van de Rechtbank en de uitspraken op bezwaar te worden vernietigd. Voor dat geval geldt als regel dat de rechter de zaak terugwijst naar de Heffingsambtenaar en hem opdraagt opnieuw op het bezwaar te beslissen. Van die regel kan worden afgeweken indien daartoe goede grond bestaat, bijvoorbeeld indien partijen aandringen op een inhoudelijk beoordeling van het geschil door de rechter, of indien duidelijk is dat de belanghebbende niet wordt benadeeld doordat de rechter zelf in de zaak voorziet (Hoge Raad 9 juni 2006, nr. 41130, ECLI:NL:HR:2006:AX7330, BNB 2006/290). In het onderhavige geval heeft de gemachtigde van belanghebbende het Hof verzocht om de zaak met nummer 16/00413 terug te wijzen naar de Heffingsambtenaar en in de zaak met nummer 16/00412 zelf te voorzien. De Heffingsambtenaar heeft zich tegen terugwijzing verzet op de grond dat een hoorzitting geen nut heeft omdat naar hij stelt: “belanghebbende toch nooit komt.” Het Hof acht zulks niet waarschijnlijk omdat belanghebbende zelf om terugwijzing heeft verzocht en ook overigens onvoldoende zwaarwegend om de zaak, tegen de uitdrukkelijke wens van belanghebbende, niet terug te wijzen. Het Hof zal overeenkomstig artikel 8:72, vierde lid, van de Awb, de zaak met nummer 16/00413 terugwijzen naar de Heffingsambtenaar en hem opdragen opnieuw op het bezwaar en op het verzoek tot het toekennen van een dwangsom te beslissen en zal in de zaak met nummer 16/00412 zelf voorzien.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5efb0b2f91a2de30ef77f094fd32307f7f27ee68a38f40e216cf05708463203a | shasum -a 256