Alinea 124 Gerechtshof Den Haag 20 juni 2017

24. Grief 8 komt op tegen het oordeel van de voorzieningenrechter dat de Staat geen rechtsmacht heeft over de verzoekers die op dit moment in Italië en Griekenland verblijven, zodat een beroep op het EVRM faalt. Dat oordeel van de voorzieningenrechter is juist, zodat de grief faalt. Een Staat heeft rechtsmacht binnen zijn landsgrenzen en slechts in uitzonderlijke gevallen ook daarbuiten. Hetgeen de Stichting in dat verband heeft gesteld is onvoldoende om zo’n uitzonderingssituatie te kunnen vaststellen. Het enkele feit dat er Nederlandse ambtenaren ter plaatse zijn om de herplaatsing voor te bereiden, betekent niet dat sprake is van effectieve controle door de Staat en daarmee van rechtsmacht op grond van het EVRM, zoals door de Stichting gesteld. De Stichting heeft tijdens het pleidooi ook nog aangevoerd dat de hele asielprocedure ter plaatse wordt afgerond en dat de verblijfsvergunning al klaarligt als de betrokken persoon in Nederland aankomt. Daargelaten of dit enkele gegeven zou moeten leiden tot het aannemen van rechtsmacht onder het EVRM, is deze stelling door de Staat gemotiveerd betwist en niet nader onderbouwd. Onder die omstandigheden kan uit het EVRM ook niet voortvloeien dat de Staat onrechtmatig handelt jegens asielzoekers ten aanzien van wie hij geen verplichtingen voortvloeiend uit het EVRM heeft. Ook als juist is dat het aantal herplaatsingen zou stijgen wanneer de Staat meer toezeggingen doet, betekent dat niet dat de Staat rechtsmacht heeft over de asielzoekers in Italië en Griekenland. Een dergelijk indirect gevolg wordt niet door het EVRM bestreken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a79a480d935fc699fe2a2c36324b4f4258749039653747b7c32a6dee7b9f4285 | shasum -a 256