Alinea 53 Gerechtshof Den Haag 27 juni 2017

10. Het hof ziet aanleiding eerst de grieven in het incidenteel appel te beoordelen omdat het slagen van die grieven een behandeling van het principaal appel overbodig zou maken. Bij die beoordeling heeft als uitgangspunt te gelden dat, zoals de voorzieningenrechter terecht heeft overwogen, een veroordelende beslissing van de strafrechter niet alleen mag, maar ook moet worden ten uitvoer gelegd. Eveneens terecht heeft de voorzieningenrechter overwogen dat er geen sprake is van een situatie waarin de wet dan wel een rechterlijke uitspraak verrekening van het voorarrest in zaak 1 met de in zaak 2 opgelegde gevangenisstraf toestaat. Aan het openbaar ministerie komt niet de bevoegdheid toe om buiten de in de wet geregelde gevallen af te zien van de tenuitvoerlegging van een uitgesproken straf, waaronder het hof in deze zaak mede verstaat verrekening van de straf in zaak 2 met het voorarrest in zaak 1. Reeds om die reden zal de situatie waarin een veroordeelde er redelijkerwijs op mag vertrouwen dat een hem opgelegde gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd of dat in strijd met het wettelijk stelsel niettemin verrekening zal worden toegepast, zich niet snel kunnen voordoen. Dit geldt temeer wanneer, zoals in dit geval, het gaat om gestelde uitlatingen aan een advocaat, die van het voorgaande mag worden geacht op de hoogte te zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dfa3fa839e9e5b169c41c9714dcb9ca58c1b929bb44c1c20e330e3dd5b268453 | shasum -a 256