Alinea 54 Gerechtshof Den Haag 27 juni 2017

11. Het betoog van [geïntimeerde] dat hij gerechtvaardigd vertrouwen mocht ontlenen aan het feit dat de advocaat-generaal het door het openbaar ministerie ingestelde hoger beroep heeft ingetrokken, faalt. [geïntimeerde] stelt in dit verband dat hij, althans zijn advocaat, na de brief van 26 februari 2015 van de advocaat-generaal, telefonisch contact met de advocaat-generaal heeft gehad, waarna deze het hoger beroep heeft ingetrokken. Volgens de stellingen van [geïntimeerde] in eerste aanleg (pagina 2 van de pleitnota) heeft de advocaat-generaal in dat telefoongesprek meegedeeld dat een verzoek tot verrekening aan de executie-officier zou moeten worden gericht en niet aan de advocaat-generaal, doch dat er zijnerzijds tegen verrekening geen feitelijke bezwaren zouden zijn. Reeds het feit dat de advocaat-generaal volgens [geïntimeerde] zelf heeft verwezen naar de executie-officier als degene die bevoegd zou zijn over een verrekening te beslissen, brengt mee dat aan een latere handeling van de advocaat-generaal, zeker bezien in het licht van zijn brief van 26 februari 2015, geen gerechtvaardigd vertrouwen kon worden ontleend dat er een verrekening zou plaatsvinden, laat staan dat daaruit kan worden afgeleid dat er consensus over een dergelijke (onwettige) verrekening bestond. Het hof voegt daaraan volledigheidshalve toe dat ook een executie-officier niet bevoegd is om toe te zeggen dat in strijd met het wettelijk stelsel tot enige verrekening zal worden overgegaan. Dat de executie-officier zich daarvan bewust was, blijkt uit diens brief van 24 maart 2015, waaruit op geen enkele wijze is af te leiden dat aan de wens van [geïntimeerde] tegemoet zou worden gekomen, en welke brief vooraf is gegaan aan de intrekking van het hoger beroep door [geïntimeerde].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dfa3fa839e9e5b169c41c9714dcb9ca58c1b929bb44c1c20e330e3dd5b268453 | shasum -a 256