Onder 2.2 Gerechtshof Den Haag 28 februari 2017

In strafzaken wordt bij verzoeken van de verdediging tot het doen van (tegen)onderzoek of het horen van getuigen ten behoeve van het toetsingskader onderscheid gemaakt tussen het verdedigingsbelang en het noodzakelijkheidscriterium, waarbij het verdedigingsbelang een ruimer criterium is. De toepassing van het ene of het andere criterium hangt af van het moment waarop een verzoek wordt gedaan. [appellante] heeft haar verzoek om het onderzoek, althans de afgifte van het onderzoeksmateriaal voor het onderzoek, voor het eerst na de eerste behandeling ter terechtzitting bij het gerechtshof gedaan, zodat het gerechtshof het verzoek van [appellante] heeft getoetst aan het noodzakelijkheidscriterium. Het gerechtshof heeft ten aanzien van alle onderdelen van het door [appellante] gewenste onderzoek in eigen beheer geoordeeld dat het onderzoek niet noodzakelijk is. Aldus valt niet in te zien dat de Staat in civielrechtelijke zin onrechtmatig handelt door het onderzoeksmateriaal niet ten behoeve van het onderzoek in eigen beheer af te staan. De door [appellante] naar voren gebrachte belangen bij het onderzoek (verdedigingsbelang, waarheidsvinding, belang van een eerlijk proces) leiden niet tot een ander oordeel nu die belangen ook bij de beoordeling van het gerechtshof zijn betrokken. De door [appellante] aangehaalde jurisprudentie kan haar evenmin baten omdat in de betreffende zaken, anders dan in dit geval, geen sprake was van een beoordeling van de onderzoekswensen door de rechter.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1d41cdcda99872fec6b2e808cfd68f7c6736b269fb138137c2b919b995d91af4 | shasum -a 256