Alinea 40 Gerechtshof Den Haag 6 juni 2017

8. Niet in geschil is dat de inspanningsverplichting van de Gemeente niet verder reikt dan haar wettelijke mogelijkheden daartoe. Evenmin is in geschil dat het (destijds) geldende bestemmingsplan niet direct voorziet in kassenbouw ter plaatse, maar dat in dit bestemmingsplan een wijzigingsbevoegdheid is opgenomen op grond waarvan B&W de bestemming kunnen wijzigen naar ‘Glastuinbouwbedrijf’. Daarnaast is uitgangspunt dat [A] in 2003 bij de Gemeente een verzoek heeft ingediend tot het oprichten van een kas op zijn gronden en dat hij in verband daarmee bij brief van 31 oktober 2005 de complete bouwaanvraag heeft toegezonden aan de Gemeente met de mededeling dat hij op zijn perceel plusminus 8 ha kassen wilde realiseren. Hij heeft daarbij tevens schriftelijk aan de Gemeente verzocht om, voor zover voor honorering van het bouwplan wijziging van het bestemmingsplan [of vrijstelling] nodig was, gebruik te maken van de [in dat kader voorziene] wijzigingsbevoegdheid in het bestemmingsplan. Aansluitend hieraan heeft [A] in maart 2007 een bouwvergunning aangevraagd bij de Gemeente voor de ontwikkeling van glastuinbouw op een perceel binnen het plangebied. Tot slot staat met de uitspraak van de Hoge Raad inmiddels vast dat wat betreft het toepassen van de wijzigingsbevoegdheid de (oude) WRO van toepassing was gebleven en dat de Gemeente, in ieder geval tot 1 juli 2009, geen wettelijke mogelijkheid had om een verplichte exploitatiebijdrage op te leggen aan [A] , wanneer de door deze gedane aanvraag werd ingewilligd via een zodanige wijziging van de ter plaatse geldende bestemming.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/007f2e51a7e161516eb4a09d92ebf7be6d34ba97983683e1a89ad990a2bb33a5 | shasum -a 256