Onder 3.6 Gerechtshof Den Haag 14 februari 2017

Daar komt bij dat het Bedrijfstakpensioenfonds gemotiveerd heeft betwist dat kwaad opzet ontbrak. Volgens het Bedrijfstakpensioenfonds moet de vennootschap geacht worden van de hoed en de rand te weten, omdat één van haar bestuurders, de heer Kerkhof, al jarenlang werkzaam was binnen de vleessector. Het Bedrijfstakpensioenfonds heeft er voorts op gewezen i) dat de vennootschap slechts mondjesmaat de door haar verlangde informatie heeft verstrekt; ii) dat het bestuur van de vennootschap eind 2011 is overgedragen aan [voormalig bestuurder] (volgens het Bedrijfstakpensioenfonds een katvanger, die een spoor van faillissementen achter zich laat); iii) dat volgens informatie van de curator van de vennootschap alle personeel is overgegaan naar een andere, aan de bestuurder gelieerde entiteit zonder dat hiervoor enige vergoeding is betaald en met achterlating van de schulden waaronder de premieschuld; iv) dat betalingen door debiteuren buiten de vennootschap zijn gehouden, en v) dat de vennootschap in 2010 ten onrechte dividend heeft uitgekeerd. Op grond van dit gemotiveerde (reeds in eerste aanleg gevoerde) verweer mocht worden verwacht dat Inbartère in hoger beroep haar stelling dat de non-betaling niet aan haar is te wijten en de haar gemaakte verwijten onterecht zijn, zou onderbouwen, hetgeen Inbartère heeft nagelaten. Een en ander betekent dat ook de tweede grief faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ade4beb1b25195c9070d2799b7e852b2b0407bd92e89d51b724e556e58fff129 | shasum -a 256