Alinea 82 Gerechtshof Den Haag 14 februari 2017

9. [appellant] heeft betwist dat hij een handtekening heeft gezet onder dit formulier (inleidende dagvaarding onder 9) en aangevoerd dat hij nimmer een handtekening heeft gezet onder een aanvraagformulier (memorie van grieven, pagina 3). Ter gelegenheid van de comparitie van partijen in eerste aanleg heeft [appellant] dienaangaande nader verklaard: “Ik weet niet of ik een kopie heb ontvangen van het aanvraagformulier. De handtekening lijkt op die van mij maar ik weet niet zeker of ik het getekend heb. Ik betwijfel dus dat ik het heb getekend.” Aldus heeft [appellant] de echtheid van de handtekening op de kopie van het aanvraagformulier niet stellig ontkend, zodat zich niet het in artikel 159 lid 2 Rv bedoelde geval voordoet dat het aanvraagformulier tegen [appellant] geen bewijs oplevert zolang niet bewezen is van wie de ondertekening afkomstig is. Nu slechts een kopie van het originele aanvraagformulier beschikbaar is, volgt uit hetgeen hiervoor onder 7 is overwogen dat deze weliswaar geen dwingend bewijs oplevert maar dat de waardering daarvan aan de rechter is overgelaten. Mede in het licht van de op het oog duidelijke gelijkenis tussen de handtekening op het aanvraagformulier en de twee in elk geval door [appellant] ondertekende documenten, waaronder de offerte voor de desbetreffende opstalverzekering (producties c en d bij conclusie van antwoord) is ook het hof van oordeel dat [appellant] zijn betwisting dat de handtekening op het aanvraagformulier de zijne is, onvoldoende heeft gemotiveerd. Grief I faalt derhalve.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a1d441bd781f9f509173c3a0928e82ab65ca27e91165f7146e92c7db8da0d400 | shasum -a 256