Alinea 61 Gerechtshof Den Haag 14 februari 2017

28. Zoals uit het voorgaande volgt betrekt het hof bij het bewijsoordeel niet de verklaringen van [K.] , [B.] , [H.] en [M.] . Of zij wel of niet de aanrijding hebben gezien en wel of niet [appellante] hebben zien uitstappen althans weglopen na de aanrijding is voor de bewijsbeoordeling niet relevant. Het hof acht immers op grond van de hiervoor genoemde stukken en verklaringen voldoende overtuigend bewezen dat [appellante] ten tijde van de aanrijding in de Nissan zat. Het hof ziet geen aanleiding voor een ander oordeel omdat [appellante] , [de zoon van appellante] en [B.] zijn veroordeeld voor meineed en (uitlokking van) valsheid in geschrifte in verband met de (schriftelijke) verklaringen van genoemde vier personen. Hierbij is voor het hof met name van belang dat deze getuigen, volgens de getuigenverklaring van [appellante] op 25 mei 2005 en ook volgens de schriftelijke verklaring van [B.] van 6 september 2004 (zoals overgelegd als productie 21 bij conclusie van repliek) eind 2002 door [appellante] zijn benaderd, nadat [appellante] de brief van Zwolsche (van 14 november 2002) had ontvangen waarin de aansprakelijkheid voor het letsel van [appellante] van de hand werd gewezen. Zoals hiervoor aan de orde kwam acht het hof voor het oordeel dat de stelling van [appellante] is bewezen met name van belang verklaringen (vastgelegd in documenten) die voor die tijd zijn afgelegd, op een moment dat [appellante] er nog van uit mocht gaan dat Zwolsche haar schade zou vergoeden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a3e4f5b0658a18ea0f872e9477905058b4a3da0425ffe2c9a74824b3bfefbdeb | shasum -a 256