Onder 2.14. Gerechtshof Den Haag 12 september 2017

Uit de onder 2.12. genoemde stukken komt naar voren dat het Dexia bekend moet zijn geweest dat Spaar Select op grote schaal individueel financieel advies gaf. Het had daarom, in het kader van haar verplichtingen ingevolge artikel 41 NR 1999, op de weg van Dexia gelegen om bij de totstandkoming van leaseovereenkomsten, zoals in dit geval de overeenkomst met [appellant] , navraag te doen bij Spaar Select of de desbetreffende klant de overeenkomst is aangegaan op advies van Spaar Select, teneinde te kunnen beoordelen of zij de overeenkomst met [appellant] kon en mocht aangaan. Dat Dexia in deze zaak enig hierop gericht onderzoek heeft verricht is gesteld noch gebleken. De gevolgen van dit nalaten kunnen Dexia worden toegerekend. Zij had derhalve behoren te weten dat [appellant] is geadviseerd. Het aanbod tot tegenbewijs van Dexia komt bij gebreke van niet-gemotiveerde betwisting van de feitelijke grondslag van dit rechtsoordeel niet aan de orde. De stellingen van [appellant] aangaande de wetenschap destijds van Dexia van - en zelfs haar gerichtheid daarop – het op grote schaal door tussenpersonen van Bank Labouchere N.V. adviseren ter zake effectenleaseproducten, waartoe Dexia zonder onderscheid ook rekende de cliëntenreissiers, de wetenschap van Dexia bovendien van de op stelselmatig adviseren gerichte werkwijze van Spaar Select en de importantie van Spaar Select als tussenpersoon van Dexia heeft Dexia niet, althans niet gemotiveerd weersproken. Evenmin en in samenhang met haar niet gemotiveerde betwisting van bedoelde stellingen van [appellant] heeft Dexia de feitelijke juistheid van het in 2.12 bedoelde schriftelijk bewijs (voldoende gemotiveerd) bestreden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cbdb1ca20bdfd724af447e849f8c04b3dd6caa0977bccd2fd187cddb55a0dd90 | shasum -a 256