Alinea 56 Gerechtshof Den Haag 12 september 2017

12. Appellanten betogen dat uit het ontbreken van een expliciete bepaling, zoals een langstlevende beding, geen bedoeling van erflater blijkt. De opeisbaarheid van de legaten geeft eerder weer dat de bedoeling van de erflater juist was dat geïntimeerden hun legitieme portie niet zouden opeisen. De legaten hadden als een compensatie voor de onterving te gelden. De erflater heeft bij de making expliciet bedoeld dat de vrouw als niet familielid toch als erfgenaam is benoemd. Deze status als erfgenaam en als partner is nog eens bekrachtigd door het op 22 juli 1998 gesloten samenlevingscontract. Hieruit volgt de wens tot verzorging van de vrouw. In het samenlevingscontract is in artikel 7 een verblijvensbeding opgenomen. Bepalingen die de erflater met zijn partner in een samenlevingscontract heeft opgemaakt zijn wel degelijk van belang. De rechtbank heeft dan ook ten onrechte geoordeeld dat de samenlevingsovereenkomst niet van belang is, maar dat uitsluitend het testament doorslaggevend zou zijn voor de beoordeling van deze vraag. Appellanten verwijzen naar artikel 4:131 Overgangswet NBW(OWNBW).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/58aa85ea0915fc3ddf7fb92895bd29c73192dd4f985d56b1e2efe087ed4221bc | shasum -a 256