Alinea 62 Gerechtshof Den Haag 15 februari 2017

7. De man betwist de vordering van de vrouw en voert daartegen - kort samengevat - het volgende aan. Hij voert aan dat voor zover de vrouw een vordering zou hebben op de man deze geacht moet worden te zijn verdisconteerd in de akte van 2011 dan wel te zijn achterhaald door die partij-afspraak. Zoals uit de vooroverwegingen van voornoemde akte volgt is er bij de totstandkoming van de afspraken rekening gehouden met investeringen uit privévermogen van de vrouw en wel voor een bedrag van € 376.000,-. Aan de zijde van de man is dat € 140.000,- geweest. De man voert aan dat de vrouw niet eenzijdig kan terugkomen op hetgeen partijen in de akte van 2011 zijn overeengekomen. De akte was juist bedoeld om aan alle eventuele onduidelijkheden en onzekerheden met betrekking tot de derde woning een einde te maken, te meer omdat partijen voornemens waren om te scheiden. De man voert aan dat het hem in redelijkheid niet kan worden tegengeworpen dat de vrouw achteraf spijt heeft gekregen van de akte van 2011. Voorts voert de man aan dat de vrouw haar vordering van nihil naar een steeds hoger bedrag heeft opgeklopt. De man is van mening dat de vordering van de vrouw gelet op de wisselende en volgens de man tegenstrijdige standpunten ongeloofwaardig is. Daarbij heeft de vrouw zelf ter zitting van 12 november 2015 verklaard dat zij dacht dat partijen bij de akte van verdeling 2011 alles definitief hadden geregeld. De man voert aan dat het niet redelijk of billijk is als hij de vordering van de vrouw zou moeten voldoen. Daarnaast is de man ook niet in staat om de vordering van de vrouw te voldoen. De man heeft als inkoper een gewoon inkomen, woont in een huurwoning en heeft geen ruimte om te sparen. Voorts voert de man aan dat uit de tekst van de akte van 2011 juist blijkt dat de man een vordering van € 140.000,- heeft op de vrouw. Desgevraagd is namens de man ter zitting meegedeeld dat de vrouw bereid was om woning 3 voor € 140.000,- over te nemen. De man wijst erop dat tussen partijen contractsvrijheid bestaat en partijen de afspraken in de akte 2011 na een traject van één jaar, waar een notaris en een accountant bij waren betrokken hebben gemaakt. Volgens de man heeft de vrouw tegen hem gezegd dat zij hem na een lang huwelijk ook een toekomst gunt en aangezien de vrouw uit een rijke familie komt, is uiteindelijk afgesproken dat de man € 140.000,- zal krijgen van de vrouw indien partijen zouden scheiden, zodat de man iets voor zichzelf kan opbouwen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/082bf45c4d3ac42331ee4ab221bc4c7065d407e33823dff666b3d3b4d056672e | shasum -a 256