Alinea 34 Gerechtshof Den Haag 19 december 2017

12. De vordering van [verweerster] ter zake van onregelmatigheidstoeslag over opgebouwde LFB-uren is dus niet toewijsbaar. Echter, Yulius heeft niet gespecificeerd welk deel van het totaal toegewezen bedrag is gemoeid met deze vordering. Dit had wel op haar weg gelegen. Enig processueel debat hierover is dan ook uitgebleven. Uit de bestreden beschikkingen van de kantonrechter is dit bedrag evenmin af te leiden. Het hof zal daarom de eindbeschikking van de kantonrechter vernietigen voor zover Yulius is veroordeeld tot betaling van een bedrag ter zake van onregelmatigheidstoeslag over LFB-uren en de daarover toegewezen wettelijke rente, zonder dit bedrag te benoemen. Het hof vertrouwt er op dat partijen hierover overeenstemming zullen bereiken. Het was Yulius, zoals zij bij de mondelinge behandeling in hoger beroep heeft verklaard, na overleg met de werkgeversorganisatie immers nog slechts erom te doen een principe-uitspraak over (alleen) deze vordering te verkrijgen; op de andere punten heeft zij een regeling met [verweerster] getroffen. Hetzelfde geldt voor de vordering tot terugbetaling van wat Yulius op grond van de bestreden beschikking ten onrechte op deze vordering heeft betaald.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/33d4e9954f6d69c82c9c663e03de38b1003e861babcc78e2ae634300e170ed64 | shasum -a 256