Alinea 53 Gerechtshof Den Haag 12 december 2017

17. [geïntimeerde] heeft bezwaar gemaakt tegen de eiswijziging van VU in de memorie van grieven ten opzichte van de appeldagvaarding. Naar het hof begrijpt, doelt [geïntimeerde] op de omstandigheid dat VU in de appeldagvaarding heeft verzocht om [geïntimeerde] te veroordelen tot terugbetaling van ‘hetgeen VU uit hoofde van het vonnis van 18 juni heeft voldaan’, waarbij [geïntimeerde] er kennelijk van uitging dat VU terugbetaling vorderde van het netto equivalent van de beëindigingsvergoeding van € 104.571,- en niet van het bruto bedrag (inclusief de belasting die VU heeft ingehouden/afgedragen aan de Belastingdienst). In de memorie van grieven heeft VU verzocht om veroordeling van [geïntimeerde] tot terugbetaling van het bruto bedrag van € 104.571,-. [geïntimeerde] heeft aangevoerd dat sprake is van strijd met de goede procesorde. Dit verweer wordt verworpen. Een vordering tot terugbetaling van hetgeen is betaald ter uitvoering van een vonnis van de rechtbank dat door het hof wordt vernietigd, is in beginsel toewijsbaar en vindt zijn grondslag in een onverschuldigde betaling. Van strijd met de goede procesorde is geen sprake. Naar het oordeel van het hof is [geïntimeerde] op geen enkele manier in zijn verdediging geschaad aangezien hij in de memorie van antwoord uitvoerig verweer heeft gevoerd tegen de bruto terugvordering van de beëindigingsvergoeding en de gevorderde wettelijke rente.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/40d39321699b06cb51b0fde0ce1601c37d4c85949a1c3a38d0b599f4bf037195 | shasum -a 256