Onder 2.12 Gerechtshof Den Haag 30 januari 2018

10. Ook het deskundigenoordeel van het UWV van 6 februari 2017 heeft als conclusie dat [verzoeker] op 24 november 2016 zijn eigen werk niet kon doen. Het hof verwerpt het verweer van [verweerder] dat de verzekeringsdeskundige zijn conclusie uitsluitend gebaseerd heeft op het oordeel van de huisarts, terwijl deze over een eventuele arbeidsongeschiktheid geen oordeel zou mogen geven. Uit de verzekeringsrapportage kan weliswaar worden opgemaakt dat de verzekeringsarts kennis heeft genomen van de bevindingen van de huisarts die [verzoeker] kort na de overval medisch heeft onderzocht en dat de verzekeringsarts op basis van die bevindingen concludeert dat [verzoeker] op 24 november 2016 fysiek noch psychisch in staat was om te werken, maar dit doet naar het oordeel van het hof niet af aan de waarde van het deskundigenoordeel en de eigen rol en verantwoordelijkheid die de verzekeringsarts bij de totstandkoming van een dergelijk oordeel heeft. Het hof acht de conclusie van het deskundigenoordeel voldoende onderbouwd en neemt dit oordeel over. Gelet ook op de impact van de mishandeling is het hof van oordeel dat de afwezigheid van [verzoeker] op 24 en 25 november 2016 niet op een lijn te plaatsen is met de eerdere gevallen van te laat komen, waarvoor [verzoeker] de waarschuwing van 22 augustus 2016 heeft gehad. Dat [verzoeker] ontslag op staande voet is voorgehouden in de brief van 22 augustus 2016 bij een volgende keer te laat komen, wil niet zeggen dat als er zich een geval als het onderhavige voordoet, dat ontslag op staande voet dan ook gegeven moet/mag worden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e1a2787f695e0594d40116b3aecf7ca6fd3ae5680eeeb6bb46fb1a60923a64db | shasum -a 256