Alinea 106 Gerechtshof Den Haag 25 mei 2018

Tegen die achtergrond belt [betrokkene B] op 3 juli 2013 vanuit Syrië met [betrokkene A] en zegt dat in de brief van de grootste staat dat Dawla (de staat) is gecanceld en dat iedereen naar Jabhat (front) gaat. [betrokkene B] zegt dat hij z’n wapen moet inleveren; kort ervoor was hij nog aan het bewaken en kreeg hij van Baghdadi betaald, wiens naam hij van [betrokkene A] niet mocht noemen. Volgens [betrokkene B] gaat ook de verdachte ([bijnaam verdachte]). Op 7 juli 2013 zegt de verdachte tegen [betrokkene A] dat er ruzie is tussen de groepen, maar “je niet moet afwijken van je doel”. Hij bevestigt aan [betrokkene A] dat de meeste Nederlandse broeders zijn meegegaan. Vervolgens belt de verdachte op 14 juli 2013 met [betrokkene A], die hem vertelt dat zijn broertje [betrokkene B] zich erover beklaagde dat de Emir hen niet goed behandelde, omdat toen zij een veldslag hadden gevoerd en veel buit hadden gemaakt, degenen die lagen te slapen oorlogsbuit kregen. De daarop volgende opmerking van verdachte: “Ja, ik weet, ik was daar ook bij, bij die actie” slaat onmiskenbaar op de veldslag. De verdachte bevestigt vervolgens dat hij naar die ‘andere’ gaat, doelend op Jabhat al-Nusra, zij het dat hij nog wacht op woonruimte. Daarop sluit aan het telefoongesprek van

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b46e697c9fc2b30db8e2dce1cf69c2e35d4d9a41544e748868fc14892d30dcca | shasum -a 256