Onder 1.5 Gerechtshof Den Haag 13 februari 2018

CAN is een vereniging die zich blijkens haar statuten ten doel stelt te bevorderen dat het roken van tabak en tabaksvervangende artikelen wordt nagelaten voor zover dat hinder dan wel schade voor anderen veroorzaakt of kan veroorzaken. CAN stelt zich op het standpunt dat de uitzondering die in het Tabaks- en rookwarenbesluit voor rookruimtes in openbare gebouwen en meer in het bijzonder in horeca-inrichtingen is gemaakt in strijd is met art. 8 lid 2 WHO-Kaderverdrag. CAN heeft daartoe vorderingen ingesteld die zij in verschillende stadia in dit geding verschillend heeft verwoord. Bij pleidooi in hoger beroep heeft zij desgevraagd te kennen gegeven dat zij vordert hetgeen de rechtbank daaromtrent in haar vonnis onder 3.1 heeft overwogen. De Staat heeft zich tegen die verduidelijking niet verzet. Dit betekent dat CAN vordert dat, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, voor recht wordt verklaard (i) dat de Staat met de vaststelling door de regering van art. 6.2 lid 1 sub b van het Tabaks- en rookwarenbesluit, onrechtmatig handelt jegens haar en de personen voor wier belangen zij in rechte opkomt, alsmede (ii) dat deze uitzondering op het rookverbod voor rookruimtes, voor zover zij van toepassing is op voor het publiek toegankelijke ruimten, onverbindend is wegens strijd met hoger recht, kosten rechtens.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e8a090fbeb04177b5b886b420de88145b843aa02334e17f90ec6081dbb46204e | shasum -a 256