Onder 3.3 Gerechtshof Den Haag 13 februari 2018

CAN heeft verder aangevoerd dat rookruimtes nooit geheel afgesloten zijn, omdat de deur van de rookruimte telkens opengaat als de bezoekers van die rookruimte naar binnen of naar buiten gaan, en dat de tabaksrook zich onvermijdelijk verspreidt vanuit de rookruimte naar de aangrenzende ruimten, waardoor ook degenen die de rookruimte zelf niet bezoeken worden blootgesteld aan tabaksrook. Ook heeft CAN gesteld dat het betreden van de rookruimtes ten behoeve van het schoonmaken, het weghalen van lege glazen en het legen van asbakken, onvermijdelijk leidt tot blootstelling aan de schadelijke stoffen in tabaksrook, ook als dat gebeurt nadat de ruimte is gelucht, omdat kortstondig luchten niet leidt tot het verdwijnen van deze stoffen. De Staat heeft deze stellingen niet, althans niet voldoende gemotiveerd weersproken, zodat in dit geding van de juistheid van die stellingen moet worden uitgegaan. Ook in dat opzicht wordt door het toestaan van rookruimtes in horeca-instellingen niet de door art. 8 lid 2 WHO-Kaderverdrag geëiste bescherming geboden. Immers ook de geringste blootstelling aan tabaksrook is schadelijk voor de gezondheid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e8a090fbeb04177b5b886b420de88145b843aa02334e17f90ec6081dbb46204e | shasum -a 256