Citaat | Gerechtshof Den Haag 7 augustus 2018

Onder 2.7 Gerechtshof Den Haag 7 augustus 2018

Een alinea uit Gerechtshof Den Haag 7 augustus 2018, ECLI:NL:GHDHA:2018:1845.

11. In onderhavige casus staat niet het verval maar de verjaring van de vordering uit kennelijk onredelijk ontslag centraal. In zijn arrest van 28 april 2000 overwoog de Hoge Raad (ECLI:NL:HR:AA5635) dat een beroep op verjaring naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid slechts in uitzonderlijke gevallen onaanvaardbaar kan zijn. De regel van verjaring beoogt immers de rechtszekerheid te beschermen, waardoor in dit geval de werkgever er op enig moment op mag vertrouwen dat geen rechtsvordering meer jegens hem zal worden ingesteld. De Hoge Raad beschrijft dat een zodanig uitzonderlijk geval zich kan voordoen wanneer onzeker is of de gebeurtenis die schade kan veroorzaken – in die zaak de blootstelling aan asbest – inderdaad tot schade zal leiden, die onzekerheid zeer lange tijd is blijven bestaan en de schade in die zin naar haar aard verborgen is gebleven dat zij daadwerkelijk is ontstaan en dus pas kon worden geconstateerd nadat de verjaringstermijn reeds was verstreken. Een dergelijk geval is hier niet aan de orde.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/1fe39bfd57655b6307c718e33cde2b574cb8b0db4d3db04b11735827b7f7ed4d. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 1fe39bfd57655b6307c718e33cde2b574cb8b0db4d3db04b11735827b7f7ed4d, en de alinea staat in dat document op bytes 18790 tot 19844.