Alinea 31 Gerechtshof Den Haag 23 januari 2018

7. [appellanten] bepleiten dat de schadeloosstelling volgens de BP wordt begroot, al dan niet naar analogie, aan de hand van het instrumentarium van de Onteigeningswet. De BP garandeert de grondeigenaar een volledige schadeloosstelling voor het verlies van de vrije gebruiksmogelijkheden van zijn eigendom. Er zijn volgens [appellanten] grote gelijkenissen tussen de situatie van onteigening en de voorliggende situatie, zodat een gelijkwaardige procedure voor het vaststellen van de omvang van de schade vereist is. Daarbij tekenen zij aan dat de gedoogbeschikking niet uitsluitend ziet op de strook grond onder het tracé van de hoogspanningsverbinding, maar ook op de grond eromheen omdat ervoor gezorgd moet worden dat de belaste strook steeds voor Tennet bereikbaar blijft. [appellanten] stellen dat [appellant 1] de vrije beschikking over de belaste strook heeft verloren en dat hij daarom recht heeft op vergoeding van de waarde die voorafgaande aan de oplegging van de gedoogplicht aan dat perceelsgedeelte zou zijn toegekend. Reden hiervoor is dat [appellanten] voor elke gewenste gebruikswijziging en/of bouwontwikkeling volledig afhankelijk zijn van het oordeel van Tennet of die gebruikswijziging en/of bouwontwikkeling mogelijk is gelet op de plicht de hoogspanningsverbinding te gedogen. Ook anderszins zijn [appellanten] volledig van Tennet afhankelijk wat betreft de vraag wat op de grond mag gebeuren. Het overige deel van het perceel (buiten de belaste strook) is als gevolg van de gedoogplicht eveneens in waarde verminderd, zo vervolgen [appellanten]. Voor dat deel geldt volgens hen dat het als het ware is belast met een erfdienstbaarheid ten gunste van Tennet. Dat drukt de waarde van de grond.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5ecbad1288120ed0c78b39a96aa694a1b46e335083dc22ad31a698e19f5636e3 | shasum -a 256