Onder 10.4. Gerechtshof Den Haag 25 september 2018

Voor ISG zelf blijft onzeker of zij anders zou hebben gehandeld. Tegenover de door de Bank genoemde punten, is er de omstandigheid dat – na de voor ISG niet-kenbare opheffing van de rekeningen – COB een bedrag van USD 1.000.000,- heeft overgemaakt (al dan niet als winstuitkering) waardoor ISG weer werd gerustgesteld, welke geruststelling er mogelijk niet zou zijn geweest indien zij deelgenoot was gemaakt van de opheffing van de rekeningen. Juist is ook de stelling van ISG dat zij moeilijk kan aantonen wat zij zou hebben gedaan. De verwijzing door de Bank naar het (in productie 9 bij conclusie van antwoord onder punt 27 bedoelde) memorandum uit maart 1998 vormt, tegenover de betwisting hiervan door ISG, geen voldoende aanwijzing dat ISG redelijkerwijs moet hebben geweten dat de investering mogelijk frauduleus zou zijn en zich daardoor niet van deelname liet weerhouden. Die (volgens ISG uit zijn verband gerukte) verwijzing is - ook in samenhang met de andere door de Bank genoemde punten - onvoldoende voor de conclusie dat ISG niet anders zou hebben gehandeld na een melding door de Bank. In dit alles wordt aanleiding gezien om in te schatten hoe groot de kans is dat ISG na een mededeling van de Bank dat de rekeningen werden opgeheven, anders had gehandeld dan zij nu heeft gedaan. Gezien het grote vertrouwen dat ISG kennelijk, gelet op de door de Bank genoemde, onbetwiste, omstandigheden, in [vice-president COB] /COB had wordt de kans dat zij door de mededeling van de Bank niet op andere gedachten was gekomen, op 75% gesteld. Dat betekent dat de Bank 25% van de schade voor haar rekening moet nemen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/07718b6086795c0b83a7fb64b00a6416d9e10250c6d512861176ea3a9a28a818 | shasum -a 256