Onder 2.14 Gerechtshof Den Haag 8 mei 2018

Voor zover Tibco heeft beoogd te betogen dat het aanspraak maken door [appellant] op een transitievergoeding (anders dan door rechtsverwerking) naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is, omdat [appellant] vóór het verstrijken van de appeltermijn op 19 januari 2017 met Tibco open kaart had moeten spelen of omdat [appellant] heeft geprobeerd Tibco (en de ontbindingsrechter) schaakmat of op het verkeerde been te zetten, overweegt het hof dat ook dit betoog afstuit op hetgeen hiervoor is overwogen over de keuzevrijheid van [appellant], het stilzitten door een rechthebbende en het nalaten om enig onderzoek te verrichten door Tibco. De door [appellant] betwiste stelling dat hij in dit verband zou hebben gehandeld op grond van een (mogelijk) vooropgezet plan – zoals overigens ook door de kantonrechter is overwogen in rov. 5.10 van de bestreden beschikking – heeft Tibco bovendien onvoldoende onderbouwd. Dat de uitleg van [appellant] waarom hij niet in de ontbindingsprocedure om de transitievergoeding heeft verzocht, mogelijk niet plausibel is, maakt dat niet anders. Nu bovendien uit de ontbindingsbeschikking van 19 oktober 2016 niet blijkt dat de kantonrechter bij het berekenen van de billijke vergoeding aanspraken op een transitievergoeding heeft verdisconteerd, kan ook om die reden niet gezegd worden dat de nadien door [appellant] gemaakte aanspraak op de transitievergoeding naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2d462fef97d5b5b7196739fb04cb0be9a3fc9934313cf0339d1fb7dc7d81360b | shasum -a 256