Onder 2.20 Gerechtshof Den Haag 8 mei 2018

In de ontbindingsbeschikking van 19 oktober 2016 heeft de kantonrechter naar aanleiding van een daartoe strekkend verzoek van [appellant] bepaald op welke wijze [appellant]’s bruto jaarbedrag aan variabel loon moet worden vastgesteld (rov. 4.20, gelezen in samenhang met rov. 4.13, en het dictum). Tibco heeft het standpunt ingenomen dat dit oordeel, aangezien [appellant] daarvan niet in hoger beroep is gegaan, partijen in de onderhavige procedure bindt en dat het [appellant] dus niet vrijstaat ter bepaling van zijn variabele beloning een beroep te doen op de wijze van berekening en de periode die volgt uit het Besluit loonbegrip vergoeding aanzegtermijn en transitievergoeding (hierna: het Besluit) en de Regeling looncomponenten en arbeidsduur (hierna: de Regeling). Dit standpunt miskent evenwel dat het oordeel van de ontbindingsrechter geen betrekking heeft op de hoogte of berekeningswijze van de transitievergoeding (en dat dat ook niet door [appellant] was verzocht). Daarom bindt dit oordeel partijen in de onderhavige procedure niet en kan het beroep van [appellant] op genoemde regelingen niet als in strijd met de (eisen van een) goede procesorde worden beschouwd en is evenmin sprake van een beslissing die de rechtsbetrekking in geschil betreft als bedoeld in art. 236 lid 1 Rv.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2d462fef97d5b5b7196739fb04cb0be9a3fc9934313cf0339d1fb7dc7d81360b | shasum -a 256