Alinea 154 Gerechtshof Den Haag 25 september 2018

18. De rechtbank gaat uit van de door de controleambtenaar opgemaakte privé-kasopstelling nu [belanghebbende] tegen deze kasopstelling inhoudelijk geen verweer heeft gevoerd. Uit de kasopstelling blijkt dat er sprake is van een negatieve kas in 2010. Zelfs als de rechtbank er veronderstellenderwijs van uitgaat dat alle door [belanghebbende] gestelde leningen daadwerkelijk zijn verstrekt, resteert er nog altijd een forse negatieve kas. Immers, ervan uitgaande dat, naar [belanghebbende] ter zitting heeft gesteld, van de lening van [C] van € 135.000 een bedrag van € 60.000 in de eigen woning is gestoken en een bedrag van € 35.000 in de onderneming van de echtgenote, dan kan de negatieve kas van € 110.000 alleen worden verklaard door de lening van [E] van € 27.000 en het restant van de lening van [C] van € 40.000. Banktransacties spelen in de kasopstelling immers geen rol. Dat is slechts anders als het bankstortingen betreft vanuit de kas, dan wel bankopnamen betreft waarmee vervolgens contante betalingen zijn gedaan. Deze zijn door [de Inspecteur] dan ook verwerkt in de kasopstelling. Er blijft dan voor 2010 alsnog een negatieve kas over van € 40.000, waarvoor [belanghebbende] geen verklaring heeft gegeven. Feitelijk is de negatieve kas dan ondanks de leningen groter omdat [belanghebbende] geen € 60.000, maar circa € 132.000 (op 8 december 2009 € 30.500 aanbetaling en op 9 december 2009 € 97.420) in de eigen woning heeft gestoken, waarbij omtrent de herkomst van het meerdere boven de € 60.000 geen verklaring is gegeven. De lening van [C] moet destijds dus al volledig zijn besteed. De rechtbank acht dan ook aannemelijk gemaakt dat [belanghebbende] in 2010 meer inkomsten heeft genoten dan hij in zijn aangifte IB/PVV en inkomensafhankelijke bijdrage Zvw 2010 heeft vermeld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/23ecff4f2716e06bd07465d2b33e7a663ba4cc8bcd075dedd049417d7a58ff83 | shasum -a 256