Alinea 42 Gerechtshof Den Haag 16 oktober 2018

12. De eerste twee grieven van [appellanten] zijn gericht tegen rov. 4.6 van het vonnis. [appellanten] bestrijdt de vaststelling van de rechtbank dat de achtermuur van de schuur staat op de plaats waar vroeger de schutting heeft gestaan. Daartoe voert hij het volgende aan. Na het vonnis heeft [appellanten] de beschikking gekregen over een foto uit 1988. Op basis van die foto heeft RBZ Recherche (hierna: ‘RBZ’) in opdracht van [appellanten] met behulp van professionele software een reconstructie gemaakt van de plaats van de schutting in 1988. Aan de hand van die reconstructie heeft RBZ vastgesteld dat de positie van de schutting in 1988 nagenoeg overeenkwam met de kadastrale grens. Daaruit leidt [appellanten] af dat [geïntimeerde] bij de plaatsing van de schuur in 2001 niet alleen het deel van de schutting tussen de percelen [1] ( [appellanten] ) en [2] ( [geïntimeerde] ), maar óók het hetdeel van de schutting tussen [perceel 1] ( [appellanten] ) en [perceel 3] (niet bij dit geding betrokken buren) heeft verwijderd en dat [geïntimeerde] zowel de achtermuur van de schuur als de schutting tussen percelen [1] en [3] 78,9 cm verder in de richting van het perceel van [appellanten] moet hebben geplaatst. Dit wordt bevestigd door de reconstructie van [appellanten] met behulp van Google Maps, die door RBZ is gecontroleerd, aldus nog steeds [appellanten] heeft de juistheid van de verklaringen van de omwonenden in eerste aanleg niet erkend. Zo zijn woorden al als een erkenning van de juistheid van deze verklaringen zouden worden gezien, dan berust deze erkenning op dwaling. De overgelegde foto’s en reconstructies leveren overtuigender bewijs dan de verklaringen van de omwonenden, aldus [appellanten]

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/67016dbef186eac2511487d064f7134b63acf1d832fe8f65de7013138e8a8e78 | shasum -a 256