Onder 3.9 Gerechtshof Den Haag 9 oktober 2018

[verzoekster] heeft langdurig en veelvuldig bij de Stichting aangekaart dat zij ten onrechte niet in een LD-functie was benoemd. Echter, niet bestreden is de met stukken ondersteunde stelling van de Stichting dat [verzoekster] sinds 1 augustus 2006 niet meer gewerkt had in een LD-functie en dat zij laatstelijk voor haar indiensttreding werkzaam was in een LB-functie. De Stichting heeft [verzoekster] bij haar indiensttreding conform de CAO VO correct in een LB-functie benoemd en haar een jaar later na een voldoende beoordeling gepromoveerd naar een LC-functie. Maar omdat [verzoekster] nadien ziek was geworden, kon (nog) niet worden beoordeeld of zij in aanmerking kwam voor een LD-functie. Ook hier ziet het hof geen enkele aanwijzing dat [verzoekster] gepest zou zijn. Integendeel: zoals blijkt uit de grote hoeveelheid correspondentie tussen partijen, heeft de Stichting veel moeite gedaan en veel geduld betracht om de telkens door [verzoekster] opgebrachte vraagpunten te beantwoorden, uit te leggen of toe te lichten. De kantonrechter heeft dit klaarblijkelijk in haar beschikking omschreven als inspanningen om met [verzoekster] ‘on speaking terms te blijven’. De Stichting heeft dit gedaan tegen de achtergrond van veel verschillende incidenten zoals dat [verzoekster] , zonder afmelding, niet aanwezig is op een teamvergadering en bij een teamuitje (1.6), te laat de cijfers inlevert op 2 februari 2015 (1.9), wegblijft op een open dag op basis van een onjuiste aanname (1.9), zich afmeldt midden in de nacht voor de volgende dag met de melding dat zij niet bereikbaar is (1.7), er verschillende klachten van leerlingen uit havo-4 binnen komen en een (door haar zelf gevraagde) weinig positieve lijst met opmerkingen van leerlingen uit vwo-5 wordt opgesteld (1.11), een surveillant-moeder meldt dat [verzoekster] zich negatief over de schoolleiding heeft uitgelaten (1.11 en 1.12), [verzoekster] zonder bericht te laat verschijnt op een sectievergadering en een rapportvergadering (1.12) en een zeer ongelukkig bericht op de Elektronische Leeromgeving voor de leerlingen plaatst (1.13) waarin zij haar ongenoegen kenbaar maakt over de verdeling van de VWO 6-klassen tijdens haar afwezigheid (“ Tot mijn verbazing zag ik dat er van alles is veranderd en jullie opeens andere zaken moeten doen. Lijkt me voor jullie vooral erg onduidelijk. Ik begrijp het zelf ook niet. ik hoop dat het jullie niet zal schaden ”). Ook het feit dat [verzoekster] desgevraagd geen afstand heeft willen nemen van de niet op verzoenende toon gestelde brief van professor [B] , heeft naar het oordeel van het hof geen positieve bijdrage geleverd aan een goede verstandhouding tussen [verzoekster] en de Stichting. [verzoekster] heeft ten slotte nog aangevoerd dat het pestgedrag van de Stichting zou blijken uit het feit dat bijles werd gegeven tijdens de lessen [vak] van [verzoekster] . Dit lijkt echter een kwestie uit november 2012 te zijn (productie 4 verzoekschrift eerste aanleg) waarbij uit het gespreksverslag van 27 november 2012 blijkt dat het een hulples betrof die de leerlingen “onder valse voorwendselen” hadden geregeld en waar geen voorzetting van lijkt te hebben plaatsgevonden en welke kwestie ook niet door [verzoekster] in de correspondentie opnieuw is opgebracht. Ook dit acht het hof onvoldoende, ook in samenhang met de andere door haar opgebrachte voorbeelden, om tot de conclusie te komen dat zij zou zijn weggepest.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fa15a5efe320997999ea0ea9f8f44915d5c23ea4621615de4acccc9ae2e21298 | shasum -a 256