Onder 3.9 Gerechtshof Den Haag 16 oktober 2018

In casu geldt dat ten aanzien van de klachten 1 en 2 door de ondernemer niet is betwist dat sprake is van een gebrek, in die zin dat de (bevestigingsbeugels van de) vloeren drukken op de puien omdat onvoldoende rekening is gehouden met het doorzakken van de vloer. Weliswaar heeft de deskundige Nieman in zijn rapport van 13 maart 2014 vastgesteld dat de constructieve veiligheid niet in het geding is, hij heeft ook gesteld dat niet kan worden uitgesloten dat de schade verder toeneemt omdat de kozijnen onder grote spanning staan. Een verdere doorbuiging van minder dan 1 mm kan al aanzienlijke schade veroorzaken aan kozijnen en mogelijk beglazing. De schade is dermate ernstig, aldus de deskundige, dat herstel noodzakelijk wordt geacht bij zowel de voor- als achterpui om verdere vervorming van de kozijnen en daaruit voortvloeiende schade te voorkomen. De arbiters stellen aldus vast dat het hier een gebrek betreft dat door een constructieve fout van de ondernemer is ontstaan, dat pas na verloop van tijd zichtbaar wordt, dat met het verstrijken van de tijd ernstiger wordt en ten aanzien waarvan herstel noodzakelijk is om ernstiger schade aan de puien van de woning te voorkomen. Indien artikel 16 AV zo uitgelegd zou dienen te worden dat de consument de ondernemer op dit gebrek na 5,5 jaar niet meer zou kunnen aanspreken, zou dit naar het oordeel van de arbiters onredelijk bezwarend zijn. Mede in dit licht bezien merken zij de onder klacht 1 en 2 gestelde gebreken aan als ernstige gebreken in de zin van artikel 16 lid 2 jo lid 3 AV. Overigens geldt dat vervorming van voor- en achterpui ook kan worden uitgelegd als een aantasting van een wezenlijk onderdeel van de constructie.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/19fcf67379eb724d9fe78d2f7595e580a86f25db016b44bdcf2762a7ac96e00e | shasum -a 256