Alinea 148 Gerechtshof Den Haag 16 januari 2018

Het hof is – alles afwegende – van oordeel dat de in eerste aanleg opgelegde gevangenisstraf voor de duur van 3 jaren onvoldoende recht doet aan de ernst van de bewezenverklaarde feiten. Naar oordeel van het hof is een gevangenisstraf voor een langere duur aan de orde. Het hof heeft in dit verband gedacht aan een gevangenisstraf voor de duur van 4 jaren. Het hof heeft evenwel geconstateerd dat de behandeling van de zaak niet heeft plaatsgevonden binnen een redelijke termijn als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het EVRM, nu er tussen het instellen van het hoger beroep op 7 december 2011 en het wijzen van dit arrest op 16 januari 2018 een periode van aanzienlijk meer dan 24 maanden is gelegen. Gelet op deze mate van overschrijding van de redelijke termijn alsmede gelet op het tijdsverloop sinds het begaan van de bewezenverklaarde feiten, ziet het hof aanleiding om in plaats van voormelde straf een deels voorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen, waarbij het onvoorwaardelijk deel gelijk zal zijn aan de duur van het voorarrest alsmede de buitenlandse detentie. Het hof ziet daarbij verder aanleiding het voorwaardelijk deel voor de wettelijk maximale duur op te leggen, teneinde verdachte gedurende de proeftijd ervan te weerhouden zijn (technische) kennis en ervaring opnieuw ter beschikking te stellen voor kwade doelen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2d1489f331c63617b64589971b3caf28effaa10aa873c75a5d65b7a66f5f885f | shasum -a 256