Alinea 90 Gerechtshof Den Haag 19 december 2018

Het voorgaande brengt het hof tot de navolgende conclusie. Een netwerkzoeking geeft de opsporingsautoriteiten vergaande mogelijkheden tot het kennisnemen van privégegevens van het onderzoekssubject. Ook uit artikel 8 van het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: EVRM) volgt – onder meer – dat de uit de uitoefening van een dergelijke bevoegdheid voortvloeiende inbreuk in het privéleven “bij de wet moet zijn voorzien”. Zulks betekent dat de bevoegdheid van de politie tot het maken van een inbreuk op dit recht voldoende kenbaar en voorzienbaar in de wet moet zijn omschreven. Zoals hiervoor reeds is overwogen, is de uitvoering van de netwerkzoeking op een andere locatie en op een later moment dan die waarop de doorzoeking (waarbij het geautomatiseerde werk via welke de netwerkdoorzoeking plaatsvindt in beslag is genomen) heeft plaatsgevonden niet in de huidige wet voorzien. Indien daarbij gegevens van na het moment van inbeslagname worden verkregen, moet het zelfs ervoor worden gehouden dat de wetgever zulks kennelijk niet gewenst heeft. Het vergaren van privé-informatie door middel van een uitvoeren een netwerkzoeking die heeft plaatsgevonden op een andere locatie en op een later moment dan dat van de oorspronkelijke doorzoeking, kan derhalve naar het oordeel van het hof niet worden beschouwd als een inmenging in het privéleven “die bij de wet is voorzien”.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e5ebfb2146cc1421eb891e5f08c2e9ac1d047cd9974bdd2be1fa8484c00b84c2 | shasum -a 256