Onder 2.8. Gerechtshof Den Haag 21 december 2018

35. De bevoegdheid van artikel 7:682 lid 6 BW om voorzieningen te treffen ziet naar het oordeel van het hof niet alleen op de gevallen waarin de arbeidsovereenkomst wordt hersteld met ingang van een latere datum dan de datum van ontslag, maar ook op de gevallen waarin de werkgever wordt veroordeeld tot herstel van de arbeidsovereenkomst met terugwerkende kracht vanaf datum ontslag. Dat het treffen van voorzieningen in geval van herstel met terugwerkende kracht niet mogelijk zou zijn blijkt niet uit de wettekst, terwijl de wetsgeschiedenis niet eenduidig is. Tot het moment waarop de werkgever de arbeidsovereenkomst met terugwerkende kracht herstelt, is per saldo wel sprake geweest van een onderbreking van de arbeidsovereenkomst in de zin van art. 7:682 lid 6 BW, gedurende welke periode de werknemer langdurig verstoken is van zijn loon, waardoor hij in een financieel lastige situatie kan komen te verkeren. Door die onderbreking kan de werknemer, hoewel de onderbreking op een later moment door het herstel ongedaan wordt gemaakt en dan met terugwerkende kracht alsnog loon moet worden voldaan, toch schade lijden (zie in deze zin ook A-G De Bock in de hiervoor genoemde conclusie, eveneens par. 3.16). Hoewel de parlementaire geschiedenis op dit punt tegenstrijdigheden bevat, heeft de wetgever in dit verband expliciet opgemerkt dat met ‘de onderbreking’ wordt gedoeld op ‘de periode die gelegen is tussen de opzegging en het moment van herstel van de arbeidsovereenkomst’ (Kamerstukken I, 2013-2014, 33 818, C, p. 93). Het hof leidt daaruit af dat de wetgever niet heeft willen uitsluiten dat ook voorzieningen kunnen worden getroffen in het geval de arbeidsovereenkomst per datum opzegging wordt hersteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b84328ea593b3fa3f3763ec799a028313c90e832d83cdb4ebbcc9c539a9b437e | shasum -a 256