Onder 2.8. Gerechtshof Den Haag 21 december 2018

37. [verzoeker] heeft subsidiair gesteld dat Securitas onrechtmatig jegens hem heeft gehandeld door hem ten onrechte op staande voet te ontslaan. Op die grond vordert hij vergoeding van de hiervoor genoemde schadeposten. Het verwijt dat Securitas ten onrechte een ontslag op staande voet heeft gegeven ziet echter uitsluitend op de schending van een of meer uit de arbeidsovereenkomst voortvloeiende normen en niet ook van buitencontractuele (zorgverplichtings)normen. Of schending van de contractuele normen tot schadeplichtigheid leidt, dient te worden beoordeeld op grond van de artikelen 6:74 BW en 7:611 BW (vgl. Hof Den Haag, ECLI:NL:GHSGR:2012:BY2989, r.o. 8). Van een onrechtmatig handelen van Securitas als bedoeld in art. 6:162 BW is om die reden geen sprake. Ook wanneer dit onderdeel van de vordering wordt beoordeeld op grond van de artikelen 6:74 en 7:611 BW, ziet het hof onvoldoende grond voor toewijzing. Titel 7.10 BW bevat een gesloten stelsel van rechtsmiddelen tegen een onterecht gegeven ontslag op staande voet. [verzoeker] heeft, gelet op het voorgaande, met succes gebruik gemaakt van de mogelijkheid om daartegen op te komen. Nu de arbeidsovereenkomst zal worden hersteld, staat slechts de mogelijkheid open dat het hof voorzieningen treft voor de gevolgen van de onderbreking van de arbeidsovereenkomst. Hiervóór is reeds overwogen dat onvoldoende feitelijke aanknopingspunten bestaan voor het treffen van een dergelijke voorziening. Het hof ziet - náást de mogelijkheid van een dergelijke voorziening – geen juridische grondslag om de gevolgen van het onterechte ontslag op staande voet op andere wijze te compenseren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b84328ea593b3fa3f3763ec799a028313c90e832d83cdb4ebbcc9c539a9b437e | shasum -a 256