Alinea 37 Gerechtshof Den Haag 10 juli 2018

9. Het meest verstrekkende verweer van [appellant] houdt in dat Trest in de plaats is getreden van Vankor in de contractuele relatie tussen Adesso BV en Vankor, in die zin dat sprake was van contractsoverneming door Trest. Dit standpunt wordt verworpen. Partijen hebben gekozen voor toepassing van het Nederlandse recht. Op grond van artikel 6:159 lid 1 BW is voor contractoverneming een akte vereist tussen de overdragende en de overnemende partij. Gesteld noch gebleken is dat een dergelijke akte tussen Vankor en Trest is opgemaakt. In de overeenkomst van 13 september 2013 tussen Adesso CV en Trest wordt ook niet gerefereerd aan de overeenkomst tussen Adesso BV en Vankor. Hieraan doet niet af dat, zoals [appellant] stelt onder verwijzing naar producties 15 en 16, Vankor al in mei 2013 elf ‘Gate valve[s] DN 250 x 25 MPA with electrical actuator’ voor een bedrag van € 305.555,-- bij Adesso BV had besteld en dat Adesso BV ten tijde van de contractsluiting met Trest al bezig was met de uitvoering. Hetzelfde geldt voor de stelling dat er niet is onderhandeld over de koopsom en dat die rechtstreeks is overgenomen uit de overeenkomst tussen Adesso BV en Vankor. De omstandigheid dat Vankor eerder een overeenkomst met (gedeeltelijk) dezelfde inhoud met Adesso BV had gesloten en dat daaraan al gedeeltelijk uitvoering was gegeven, brengt evenmin mee dat sprake is van contractsovername omdat niet aan het vereiste van een akte is voldaan. [appellant] heeft zich nog beroepen op de als productie 17 overgelegde ‘definitieve overeenkomst tussen Trest en Adesso B.V.’ waarin volgens hem een andere (handgeschreven) betalingsafspraak is opgenomen: ‘50% against proof of forgings (picture or witness)’ en ‘50% before shipment’. Trest heeft aangevoerd dat zij onbekend is met deze versie en dat deze versie frauduleus, althans gemanipuleerd is; zij heeft de echtheid van de handtekening namens Trest overigens niet ontkend. Wat daar echter van zij, de argumentatie van [appellant] snijdt geen hout, want wijst er naar het oordeel van het hof, en anders dan [appellant] kennelijk meent, juist op dat Trest niet de betalingsverplichting van Vankor heeft overgenomen, maar dat sprake is van een nieuwe afspraak. Naar [appellant] stelt, betaalde Vankor immers altijd pas na levering. Van contractsoverneming is dus geen sprake. Hieruit volgt dat grief I faalt. De rechtbank heeft terecht vastgesteld dat Trest op 5 november 2013 bij wijze van aanbetaling 50% van de aankoopprijs (€ 152.777,50) heeft voldaan (rov. 2.3) en dat Trest op 20 januari 2014 een tweede aanbetaling van € 109.000,-- heeft verricht (rov. 2.5).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d8a63841fd677f4fffbfe78d0a35b9c7fe783ea5ccdf91c470a0eca1061c99c1 | shasum -a 256