Onder 5.3 Gerechtshof Den Haag 28 maart 2018

De vader is van mening dat de uithuisplaatsing van [minderjarige] niet noodzakelijk is. Hij heeft altijd opengestaan voor alle hulpverlening. Hij heeft bovendien zelf via de school van [minderjarige] en via de gemeente hulp gezocht toen hij merkte dat het gedrag van zijn dochter problematisch was. De vader erkent de zorgen die de gecertificeerde instelling en de raad naar voren hebben gebracht. Hij merkt, evenals de raad en de gecertificeerde instelling, dat [minderjarige] erg gefrustreerd en agressief kan reageren. Als voorbeeld noemt de vader een incident bij de tandarts. De vader begrijpt niet dat [minderjarige] ineens bij hem is weggehaald, nu hij altijd met de hulpverlening heeft meegewerkt. Volgens de vader was zijn woning niet vervuild en gebruikt hij geen drugs. Hij begrijpt daarom de overweging van de rechtbank niet dat [minderjarige] in een onveilige thuissituatie verbleef. De vader geeft ter zitting aan geen contact meer met de moeder van [minderjarige] te hebben. Verder is de vader van mening dat de uithuisplaatsing niet in het belang van [minderjarige] is. Zij spreekt nauwelijks Nederlands omdat zij met de [taal] taal is opgevoed. Door deze taalbarrière kan [minderjarige] niet goed worden geobserveerd in de instelling en bestaat daarom de kans dat haar uitlatingen verkeerd worden geïnterpreteerd. De vader wil dat [minderjarige] weer bij hem komt wonen. Subsidiair is de vader van mening dat [minderjarige] door oma vaderszijde in [land] kan worden opgevoed.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c8654ef7a2683fd45b12542fd96768eae5986b43cadca48aa269710c585fb8b8 | shasum -a 256