Alinea 110 Gerechtshof Den Haag 10 april 2018

24. Ook de omstandigheid dat [de medewerker 2] en [de medewerker 1] tegenover I-Tek zouden hebben verklaard dat [betrokkene] een ‘reguliere werkneemster’ was en dat er in dat kader sprake was van een gezagsverhouding, wijst naar het oordeel van het hof niet op opzet tot misleiding. Aegon heeft niet duidelijk gemaakt in welke zin de verklaring dat [betrokkene] een ‘reguliere werkneemster’ was, onjuist was en dat [de medewerker 2] en [de medewerker 1] dit wisten. Het enkele feit dat [betrokkene] gehuwd was geweest met [de directeur] , acht het hof hiervoor onvoldoende. Die omstandigheid, die kennelijk meebracht dat [betrokkene] niet was verzekerd voor de WIA, behoefde evenmin te betekenen dat [de medewerker 2] en [de medewerker 1] ten aanzien van de aanwezigheid van een gezagsverhouding opzettelijk onjuist hebben verklaard. Het is immers niet ondenkbaar dat [betrokkene] bij de uitvoering van haar werkzaamheden wel degelijk feitelijk op instructie en derhalve onder gezag van Homar handelde, ook als er in juridische zin voor de sociale verzekeringswetten geen gezagsverhouding werd aangenomen. Dat wordt niet anders doordat [de adviseuse] later heeft verklaard dat er inderdaad geen gezagsverhouding was. [de adviseuse] was als adviseur werkzaam bij het accountantskantoor dat voor Homar administratieve en fiscale belangen behartigde en als zodanig had zij kennelijk, zoals Homar heeft benadrukt, een meer juridische blik op de aard van de verhouding tussen [betrokkene] en Homar. Voor [de adviseuse] als externe adviseur geldt overigens dat in het kader van de vraag of Homar heeft gehandeld met opzet tot misleiding haar kennis in beginsel niet aan Homar kan worden toegerekend (vgl. HR 11 november 2005, ECLI:NL:HR:2005:AT6018, NJ 2007/231).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dc07633177f37c589b8db83c984b01b75b5d3ff1799fe8bd24d7ef576d87eede | shasum -a 256