Alinea 36 Gerechtshof Den Haag 17 april 2018

10. Het hof verwerpt de grief. Uit de stukken blijkt dat [de V.O.F.] over de boekjaren 2014 tot en met 2016, rekening houdend met de arbeidsbeloning van de beide vennoten zoals hierboven vermeld, een negatief netto resultaat heeft behaald, er sprake was van een negatief eigen vermogen en de waarde van de vlottende activa – kort gezegd - kleiner was dan de kortlopende schulden (de voorwaarden van artikel 24 lid 2 Overgangsregeling). Daar komt nog bij dat er geen werkvoorraad meer was en de beide vaste opdrachtgevers in 2016 hun relatie met [de V.O.F.] hebben beëindigd. Niet aannemelijk is geworden dat er sprake was van een reëel uitzicht op nieuwe opdrachtgevers. [verweerder] stelt wel dat [de V.O.F.] deze had moeten zoeken en dan naar de mening van [verweerder] ook zou hebben gevonden, maar onderbouwt dit laatste niet. Dat de mededeling van Vestia bij de opzegging dat zij [de V.O.F.] zou aanbevelen enig concreet resultaat heeft gehad is gesteld noch gebleken. Het hof is dan ook van oordeel dat voldoende vaststaat dat de arbeidsovereenkomst van [verweerder] is geëindigd wegens een bedrijfsbeëindiging die het gevolg is van de slechte financiële situatie waarin [de V.O.F.] was al langere tijd was komen te verkeren (artikel 7:673d lid 1 BW j˚ artikel 7:669 lid 3, onderdeel a BW) en niet (louter) is ingegeven door het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd van de vennoten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/91c82d6767e916a4143d356eaeca7e66003eb7bafd3104d22ba9b7f7b459c0bf | shasum -a 256