Onder 6.2.2 Gerechtshof Den Haag 30 april 2019

De grieven treffen geen doel. Tussen DSM en DB Schenker bestaat een jarenlange intensieve samenwerking, gericht op het vervoer per spoor van wagons met daarin door DSM geproduceerde stoffen. In de Framework Agreement met bijlagen, waarin de samenwerking gedetailleerd is geregeld, is gekozen voor de toepasselijkheid van Nederlands recht. Het ligt dan voor de hand en is in overeenstemming met het bepaalde in artikel 4 Rome II om de buitencontractuele aansprakelijkheid van DB Schenker - voor schade die DSM lijdt door een aan DB Schenker verweten onzorgvuldigheid bij de uitvoering van het vervoer - eveneens naar dat recht te beoordelen. Naar dat, Nederlandse, recht geldt als uitgangspunt dat de eigenaar van een voorwerp dat terechtkomt op het perceel van een ander, ook al valt hem daarvan geen verwijt te maken, terstond na het bekend worden ervan, gehouden is dat voorwerp te verwijderen . Het nalaten hiervan is in beginsel onrechtmatig jegens die ander. Deze opruimplicht geldt, als uitgangspunt, evenzeer en onder omstandigheden eens te meer, indien het niet om een voorwerp (bijvoorbeeld een boom of een scheepswrak) gaat, maar om een gevaarlijke stof. Het handelend optreden van DSM getuigt daarom niet alleen van het nemen van maatschappelijke verantwoordelijkheid, zoals de rechtbank terecht overwoog, maar was, voor zover het gaat om het verwijderen van de stof, bovendien redelijkerwijs geboden, omdat het achterwege blijven ervan in strijd is of kan komen met wat volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4a1391f460d0234d5a03f35c614612eac13dc2dff8f73dfd3fd14db0da7184db | shasum -a 256