Onder 8.2 Gerechtshof Den Haag 30 april 2019

DB Schenker meent dat uit de wijze van invulling van de vrachtbrief - meer in het bijzonder het vermelden van het aantal wagens en niet de bijbehorende wagennummers in vak 21 - volgt dat de wagons juist geen onderdeel uitmaakten van de lading. Overigens stelt zij tegelijkertijd dat aan de vrachtbrief geen betekenis toekomt in de relatie met DSM. Die laatste stelling is echter onjuist, althans onvoldoende onderbouwd, afgezet tegen wat DSM er onweersproken tegenin heeft gebracht, onder meer dat de door DB Schenker opgemaakte vrachtbrieven standaard naar DSM werden gestuurd (vgl. artikel 1554 lid 4 BW) en dat de vermelding van DB Schenker BTT als afzender in de vrachtbrief, in plaats van DSM, berustte op (praktische) overwegingen aan de kant van DB Schenker en niet was bedoeld om af te doen aan de hoedanigheid van DSM van afzender bij de vervoerovereenkomst. In die hoedanigheid heeft DSM op 2 mei 2013 vijf naar nummer gespecificeerde spoorwegwagons met daarin acrylonitrile ten vervoer naar Terneuzen aangeboden. Het waren door DSM van derden geleasede en door DSM gevulde wagons die DB Schenker moest vervoeren. Die wagons staan met nummer en inhoud vermeld op de bij de vrachtbrief gevoegde wagenlijst. Dat DSM niettemin alleen de inhoud van de wagons ten vervoer zou hebben aangeboden en niet ook de wagons zelf en waaruit - anders gezegd: uit welke aan DSM toe te rekenen verklaringen of gedragingen - DB Schenker dat mocht afleiden, blijkt onvoldoende uit wat DB Schenker heeft aangevoerd. In elk geval wees de wijze waarop DSM de gevulde wagons ten vervoer aanbood daar niet op. Daarbij komt nog dat de Purchase Conditions - Appendix 2 bij de Framework Agreement - in artikel 1 de volgende definitie geven voor de overeengekomen dienstverlening voor de vervoerder: ‘ Services means the carriage of Goods [..] ’ en voor ‘Goods’: ‘ Goods means the goods under carriage including their [..] transport devices [..]. ’ De verwijzing naar artikel 4 van de Sub-Agreement kan DB Schenker niet baten. Dat artikel gaat, blijkens opschrift en inhoud ervan, over het gebruik van wagons, niet over de vraag welke lading ten vervoer wordt aangeboden. DSM mocht er daarom in het kader van de onderhavige vervoerovereenkomst redelijkerwijs vanuit gaan dat de strekking van dit artikel geen andere was dan dat de door haar ten vervoer aangeboden wagons aan bepaalde kwaliteitseisen moesten voldoen; voor een andere uitleg (met toepassing van de Haviltex-maatstaf) heeft DB Schenker onvoldoende aangevoerd. Tegen deze achtergrond brengt het beroep op de vrachtbrief DB Schenker niet verder. Voor zover al DB Schenker NL met de wijze van invulling ervan bedoeld heeft tot uitdrukking te brengen dat alleen de inhoud van de wagons als ten vervoer aangeboden lading werd aangemerkt en dat de wagons werden gezien als aangewezen transportmiddelen, was dit niet in lijn met de door DSM gesloten vervoerovereenkomst en de wijze van aanbieding van de lading door DSM. Dat zou dan een onregelmatigheid in de vrachtbrief zijn, waarop tegenover DSM, die daar niet bedacht op behoefde te zijn, geen beroep kan worden gedaan; DSM mag vasthouden aan de door en met haar gesloten vervoerovereenkomst, die zag op het vervoer van door haar gevulde ketelwagons. De conclusie moet dan ook zijn dat de grief faalt. Ten overvloede wordt erop gewezen dat artikel 8:1572 BW en het daarmee overeenstemmende artikel 24 CIM voorzien in de mogelijkheid dat het te vervoeren object een op eigen wielen rollend spoorvoertuig, met of zonder eigen aandrijving, is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4a1391f460d0234d5a03f35c614612eac13dc2dff8f73dfd3fd14db0da7184db | shasum -a 256