Onder 2.12. Gerechtshof Den Haag 6 augustus 2019

35. [verzoekster] verwijt aan Visio dat zij onvoldoende aan herplaatsing heeft gedaan. [verzoekster] voert terecht aan dat Visio in eerste aanleg niets heeft gesteld over de (on)mogelijkheden tot herplaatsing. Visio heeft in haar verweerschrift in hoger beroep in reactie op deze grief echter wel uitvoerig onderbouwd (pagina 9 – 11) waarom herplaatsing van [verzoekster] volgens haar niet mogelijk is, hetgeen gelet op de herstelfunctie van het hoger beroep ook mogelijk is. Daarop heeft [verzoekster] tijdens de mondelinge behandeling niet meer inhoudelijk gereageerd. Dit lag wel op haar weg. Herplaatsing was naar het oordeel van het hof in de gegeven omstandigheden geen reële optie meer, gelet op de ernstig verstoorde relatie tussen [verzoekster] , haar collega’s van het cliëntservicebureau en haar leidinggevende [de leidinggevende] . Weliswaar betrof een deel van de functie van [verzoekster] een meer solistische functie en is door Visio niet weersproken dat de verklaringen die in het geding zijn gebracht uitsluitend verklaringen van collega’s op het cliëntservicebureau betroffen, maar gelet op de ernstig verstoorde arbeidsverhouding ook met de leidinggevende van [verzoekster] – die [verzoekster] in eerste aanleg erkend heeft en ook in hoger beroep niet weersproken is – waren er geen reële herplaatsingsmogelijkheden voor [verzoekster] binnen Visio.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eebcdb032dde20980ad609d9a2837dd30d5ad8a234a674ea0c5e3f2e71589684 | shasum -a 256