Onder 5.2. Gerechtshof Den Haag 18 september 2019

Het Hof laat de vraag of sprake is van een onzakelijke lening in het midden. Ook als sprake zou zijn van een zakelijke lening, is het Hof namelijk van oordeel dat een onafhankelijke derde in een geval als het onderhavige maatregelen zou hebben getroffen om de betaling van de rente zoveel mogelijk veilig te stellen. Die derde zou al bij het negatief worden van het vermogen van de schuldenaar een vorm van zekerheid voor de voldoening van de lening hebben geëist, welk recht de schuldeiser blijkens artikel 5 van de overeenkomst van geldlening tussen belanghebbende en de certificaathouder toekwam (positieve hypotheekverklaring). In elk geval zou een derde nimmer hebben toegestaan dat de schuldenaar een bedrag van € 100.000 aan zijn toekomstige echtgenote schonk en de rentevordering van deze derde onbetaald liet. Het Hof neemt hierbij in aanmerking dat weliswaar, zoals de Rechtbank heeft geoordeeld, ook derden hun vorderingen op de certificaathouder hebben kwijtgescholden of daarover afspraken hebben gemaakt, maar dat die derden, anders dan belanghebbende, niet op de hoogte waren van de door de certificaathouder gedane schenking. De stelling dat belanghebbende zich bij de kwijtschelding niet heeft laten leiden door het belang van haar certificaathouder, vindt geen steun in de feiten. Uit het verweerschrift in hoger beroep (blz. 6) blijkt immers dat de schenking is aangewend om te voldoen aan een primaire levensbehoefte van de certificaathouder, namelijk het verkrijgen van woonruimte.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3a2ae0fa380d9076685fa930be2b375cb129b9658de55bac66ff12e05274a501 | shasum -a 256