Alinea 102 Gerechtshof Den Haag 19 november 2019

45. Bij de behandeling van de grief stelt het hof voorop dat de Nederlandse vertaling van de huwelijksakte van partijen over de bruidsgave de volgende afspraak inhoudt: ‘ De bruid is geschikt voor het huwelijk en er zijn geen huwelijksbeletselen voor haar om te trouwen, middels een gezegende bruidsschat ter waarde van 7000 gulden (zegge: zeven duizend gulden), Nederlandse valuta, waarvan 5000 gulden in ontvangst genomen van voornoemde echtgenoot, door haarzelf, via haar vader, bij wijze van erkenning. Rest nog 2000 gulden door de echtgenoot te voldoen. ’ Hoewel de Nederlandse vertaling van de huwelijksakte de term ‘ bruidsschat ’ gebruikt, staat tussen partijen vast dat daarmee de ‘ bruidsgave’ is bedoeld (‘ mahr’ ), dat wil zeggen de door de man ter gelegenheid van het huwelijk aan de vrouw toegezegde geldsom (zie ook art. 26 van de Mudawwana alsmede rov. 4.21 van het bestreden tussenvonnis van 21 februari 2018). Het in de huwelijksakte genoemde bedrag van fl. 2000,- betreft een zogenaamde uitgestelde bruidsgave (vgl. art. 30 Mudawwana ). De vraag die partijen verdeeld houdt is of de man de uitgestelde bruidsgave reeds heeft voldaan in de vorm van gouden sieraden die de man stelt tijdens het huwelijk voor de vrouw te hebben gekocht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dc8ba26100024c09cf5cf33420d37db487cf0714eb590dedad9192e5729a4060 | shasum -a 256