Citaat | Gerechtshof Den Haag 19 november 2019

Alinea 103 Gerechtshof Den Haag 19 november 2019

Een alinea uit Gerechtshof Den Haag 19 november 2019, ECLI:NL:GHDHA:2019:3206.

46. Waar de grief (blijkens de verwijzingen naar rechtspraak van de Hoge Raad) naar de regels van Nederlands bewijsrecht een omkering van de bewijslast betoogt, gaat de man eraan voorbij dat de bewijslastverdeling – anders dan de bewijswaardering – als een kwestie van materieel bewijsrecht op grond van art. 10:13 BW wordt beheerst door het toepasselijke recht op de rechtsverhouding tussen partijen, in dit geval de bruidsgave (vgl. conclusie A-G voor HR 10 juni 2016, ECLI:NL:HR:2016:1139, nr. 2.4 e.v.). Nu de onderhavige bruidsgave, voortvloeiende uit een rechtsverhouding sui generis , wordt beheerst door Marokkaans recht, geldt dat voor de bewijslastverdeling ook te rade zal moeten worden gegaan bij het Marokkaanse recht. Art. 33, tweede volzin, van de Mudawwana geeft een specifieke bewijsregel voor de uitgestelde bruidsgave: ‘ Indien beide echtgenoten van mening verschillen over de inbezitneming van de uitgestelde bruidsgave, dient de echtgenoot te bewijzen dat deze is voldaan ’. Kortom, op grond van het toepasselijke Marokkaanse bewijsrecht ligt het op de weg van de man om in dit geval te bewijzen dat de door hem verschuldigde uitgestelde bruidsgave reeds is voldaan.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/dc8ba26100024c09cf5cf33420d37db487cf0714eb590dedad9192e5729a4060. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt dc8ba26100024c09cf5cf33420d37db487cf0714eb590dedad9192e5729a4060, en de alinea staat in dat document op bytes 53003 tot 54313.