Alinea 62 Gerechtshof Den Haag 19 november 2019

12. Gelet op de datum van de huwelijkssluiting neemt het hof de toepasselijkheid van het Haags Huwelijksvermogensverdrag 1978 tot uitgangspunt. Op grond van art. 4 Verdrag 1978 geldt dat vanaf de huwelijkssluiting Marokkaans recht van toepassing is op het huwelijksvermogensregime van partijen. Nu vast staat dat partijen geen rechtskeuze of huwelijkse voorwaarden hebben gemaakt, treedt een wijziging op in het toepasselijke recht op het huwelijksvermogensregime vanaf het tijdstip dat partijen na het huwelijk gedurende meer dan tien jaar in Nederland hun gewone verblijfplaats hebben gehad (art. 7 lid 2, sub b Verdrag 1978). De man betoogt dat deze termijn van tien jaar is aangevangen op 5 april 1993 en niet, zoals de rechtbank heeft geoordeeld, op 12 november 1992. Deze stelling van de man is gebaseerd op een op 14 april 2016 door de gemeente [plaatsnaam] afgegeven uittreksel uit de basisregistratie personen, waarin een overzicht is te vinden van de historische adressen van de vrouw. Dat uittreksel vermeldt als oudste woonadres van de vrouw [adres] vanaf 5 april 1993. Anders dan de man betoogt, kan hieruit niet worden afgeleid dat de vrouw zich op 5 april 1993 uit het buitenland in Nederland heeft gevestigd. Met zijn stelling miskent de man dat de in art. 7 lid 2, onder 2, Verdrag 1978 bedoelde gewone verblijfplaats van de echtgenoten moet worden vastgesteld aan de hand van alle relevante feiten en omstandigheden van het geval, waarbij aan de inschrijving van een echtgenoot in een basisadministratie géén doorslaggevende betekenis toekomt maar zulks hooguit één van de relevante omstandigheden betreft waarmee rekening kan worden gehouden (vgl. conclusie A-G voor HR 1 september 2006, ECLI:NL:HR:2006:AW9383, nrs. 9 t/m 11).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dc8ba26100024c09cf5cf33420d37db487cf0714eb590dedad9192e5729a4060 | shasum -a 256