Onder 3.2 Gerechtshof Den Haag 15 februari 2019

De bank heeft in 2011 gevraagd om een nadere specificatie van het aan te kopen onroerend goed. Hiervoor heeft de heer [A] een pro forma factuur opgemaakt op naam van [H] B.V. gericht aan [X] B.V. [belanghebbende]. [H] B.V. had geen weet van het bestaan van deze pro forma factuur. (…) De pro forma factuur is abusievelijk in het postvak van de heer [B] terecht gekomen. De heer [B] heeft de pro forma factuur ten onrechte verwerkt in de financiële administratie. Vervolgens heeft de heer [B] de aangifte omzetbelasting over het tweede kwartaal 2011 samengesteld en verzonden naar de Belastingdienst. Het verschuldigde bedrag op deze aangifte heeft de heer [B] doorgegeven aan de heer [A] . De heer [A] heeft het verschuldigde bedrag betaald aan de Belastingdienst. (…) Bij het betalen van het verschuldigde bedrag heeft de heer [A] zich niet beseft dat er € 209.000 te weinig aan omzetbelasting werd afgedragen. De heer [A] heeft zich niet afgevraagd hoe het kon dat er op de bankrekening van [X] B.V. € 209.000 overbleef na de juridische vastgoedtransactie. Het geld is bewust overgeboekt naar andere ondernemingen van de heer [A] en een deel is gebruikt voor de aflossing van de lening die [X] B.V. had op de echtgenote van de heer [A] . De heer [A] geeft aan dat hij zich niet bewust is geweest van de herkomst van dat geld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e51f489ea08bd8f5aa960d81dce81f5f2299c799d643b442b7bfde9f972da20 | shasum -a 256