Alinea 37 Gerechtshof Den Haag 5 april 2019

6. Uit het bepaalde in artikel 80 van de Wet in samenhang met artikel 34 van het Uitvoeringsbesluit volgt dat voor alle situaties waarin een accijnsgoed wordt aangetroffen de herkomst ervan moet worden aangetoond. Dit geldt ook voor accijnsgoederen - al dan niet zijnde restlading - die zijn opgeslagen in slobtanks. De rechtbank volgt [belanghebbende] niet in zijn stelling dat deze bepalingen niet mogen worden toegepast op de in slobtanks opgeslagen restlading, omdat de douaneregelgeving in feite niet is toe te passen op de restlading (de slobtanks). [Belanghebbende] heeft deze stelling niet geconcretiseerd en enkel onderbouwd met een verwijzing naar de zogenoemde 'Mededeling 61' (zie ook hierna). In Mededeling 61 wordt weliswaar geconstateerd dat in de situatie van restladingen de bescheiden niet aanwezig zijn, maar die zinsnede kan redelijkerwijs niet zo worden uitgelegd dat de betreffende regelgeving buiten toepassing zou moeten blijven. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat na die constatering in Mededeling 61 is vermeld dat het alsnog verplicht stellen tot het doen van een aangifte of het tonen van herkomstbescheiden op nogal wat administratieve handelingen en praktische bezwaren stuit. Uit het woord 'alsnog' oftewel achteraf, volgt dat er niet van wordt uitgegaan dat het feitelijk onmogelijk is overeenkomstig de regelgeving de vereiste bescheiden ten tijde van het vervoer te tonen. Vorenstaande betekent dat op de in de slobtanks aangetroffen accijnsgoederen de wettelijke bepalingen van toepassing zijn en dat [belanghebbende] de herkomst van de goederen moet aantonen zoals voorgeschreven in de wettelijke bepalingen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d90f3faaf3c68a3a6b006b2afcce13849ee0f239918c5ff67500ddfaf5f4b1c0 | shasum -a 256