Onder 4.18 Gerechtshof Den Haag 12 maart 2019

Het hof is van oordeel dat [de Stichting] haar stelling dat elke vrijdag als verlofdag voor [appellant] had te gelden, onvoldoende gemotiveerd heeft onderbouwd. Uit niets blijkt dat de afspraak is gemaakt dat elke vrijdag als verlofdag had te gelden. Daarbij komt dat Knoester tijdens de pleidooizitting heeft erkend dat hij [appellant] op 23 februari 2010 een memo heeft gestuurd over zijn gebrekkig functioneren en zijn gebrek aan betrokkenheid door zijn “niet fysieke aanwezigheid” op vrijdag. Knoester heeft verklaard dat dit het enige document is met betrekking tot het (al dan niet) werken op de vrijdag. Het gebruik van de bewoordingen “niet fysieke aanwezigheid” in het memo van Knoester is naar het oordeel van het hof een belangrijke aanwijzing voor de juistheid van het standpunt van [appellant] , te weten dat dit een thuiswerkdag was. Indien [de Stichting] van mening was dat het wenselijk was dat [appellant] op de vrijdag aanwezig was en deze dag daadwerkelijk een afgesproken vaste verlofdag was, zoals [de Stichting] stelt, dan had het bovendien voor de hand gelegen dat [de Stichting] met [appellant] hierover in gesprek was gegaan en met hem had besproken dat hij deze dag niet langer als vaste verlofdag mocht genieten. Gesteld noch gebleken is dat dit is gebeurd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b5e5083960dd31d3f25eacca5700ff2941f19526ec1eb644eb2724ca12a62c48 | shasum -a 256