Onder 4.20 Gerechtshof Den Haag 12 maart 2019

De door [appellant] in het geding gebrachte verlofurenkaart, die naar [de Stichting] heeft erkend door haar werkneemster [de ondergeschikte] voor hem werd ingevuld, is de enige administratie van vakantiedagen die in het geding is gebracht. [de Stichting] heeft de juistheid van de opgave van [appellant] betwist vanwege verschillen tussen het overzicht dat [appellant] in de kennelijk onredelijk ontslagprocedure als producties D3 en D4 heeft ingebracht en het overzicht dat [appellant] in de onderhavige procedure als productie 5 bij de dagvaarding in eerste aanleg heeft overgelegd, voor wat betreft de periode 1 augustus 2008 tot en met 31 december 2008. Tijdens de pleidooizitting in hoger beroep heeft [appellant] deze verschillen erkend en hierover verklaard dat het Excelbestand met een datumfactor rekent. Doordat de sheet op twee verschillende momenten is geopend (en geprint), is in Excel een herberekening gemaakt. Wat hier ook van zij, het hof acht deze verschillen (244,83 uur tegenover 228,83 uur is 15,17 uur verschil ten aanzien van het saldo per 31 december 2008) niet groot genoeg om te concluderen dat het vakantiesaldo daarom niet tot uitgangspunt kan worden genomen. Het hof zal uitgaan van de verlofadministratie met het voor [appellant] laagste saldo. Dit leidt ertoe dat het hof voor de periode 1 augustus 2008 tot en met 31 december 2008 zal uitgaan van een verloftegoed van 228,83 uur in plaats van 244,83 uur. Het verschil van 16 uur wordt in mindering gebracht op het gestelde saldo verlofuren per eind juni 2010, derhalve 623 uur -/- 15,17 uur = 607 uur.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b5e5083960dd31d3f25eacca5700ff2941f19526ec1eb644eb2724ca12a62c48 | shasum -a 256